Cathy Kelly - Nie wszystko stracone

Autor: Cathy Kelly
Tytuł: Nie wszystko stracone
Wydawnictwo: Sonia Draga
Gatunek: Literatura piękna
Ocena: 6

Lillie Maguire jest spełnioną kobietą pełną rodzimego uroku, ironicznego poczucia humoru i mądrości pochodzącej z jej irlandzkiego dziedzictwa. 
Przewrotny los odebrał jej ukochanego męża i pomimo dwóch synów i uroczych wnuków, w jej sercu nadal istnieje niezabliźniona wyrwa. 
Całkiem przypadkiem odkrywa, że ma przyrodniego brata, o którego istnieniu nie miała pojęcia. Lillie, za namową synów,  postanawia rzucić wszystko na jedną kartę i wyrusza w podóż do Cork, aby poznać Sama i dowiedzieć się więcej o miejscu, z którego pochodzi.
Tak zaczyna się piękna historia jednej z najbardziej lubianych pisarek irlandzkich i ambasadorki UNICEF. Książkę można porównać do przysmaku. Obfitego, smacznego dania, zawierającego subtelny kawałek życia, szczyptę złamanego serca i garść nieprzewidywalności. 
"Nie wszystko stracone" jest książką wielowątkową. Akcja rozgrywa się w Redstone, przyjaznej, malowniczej miejscowości w pobliżu Corku, gdzie miejscowi są dla siebie jak rodzina, a okolica przepełniona wesołym zgiełkiem. 
Tam też spotykamy Sama - brata Lillie i jego małżonkę - Frankie. Małżeństwo zatraciło się w rutynie, a po stracie pracy Sam zamknął się w sobie i zatracił cel w życiu. Frankie dla odmiany, żyje w ciągłym biegu aby zarobić na utrzymanie rodziny. Czarę goryczy przepełnia stary dom, który kupili w czasie "świetności i dobrobytu".

W innym zakątku Redstone znajduje się nowo otwarty sklep z włóczkami Peggy. Dziewczyna zawsze była niespokojnym duchem ze względu na ciężką przeszłość, ale teraz, gdy zbliża się powoli do trzydziestych urodzin postanawia się ustatkować i ułożyć sobie życie. Powoli realizuje swoje marzenia, gdy na drodze staje jej David Byrne i przewraca jej  w głowie. Niestety, urazy z dzieciństwa nie pozwalają jej dopuścić do siebie mężczyzny zbyt blisko.

Wszystkie historie spaja jedno ogniwo - Lillie. Jest jak dobry duch, który pomaga podnieść się z najtrudniejszych sytuacji i znaleźć rozwiązanie problemu.
Pyszna książka Kelly jest idealna do czytania w długie, ciepłe wieczory - dostaje się od niej to, co jest ważne dla kobiet, wchodzi się w świat fascynujących prawd, eleganckich domów i pełen irlandzkich tradycji.
To książka, która zostaje w pamięci na długo i daje dobrą lekcję życia. Polecam

Dziękuję wydawnictwu Sonia Draga za udostępnienie egzemplarza do recenzji.

Dorota Gąsiorowska - Obietnica Łucji

Autor: Dorota Gąsiorowska
Tytuł: Obietnica Łucji
Wydawnictwo: Znak / Między Słowami
Gatunek: Literatura obyczajowa
Ocena: 9

Z książkami polskich autorów jest trochę tak, jak z polskimi filmami.
W zasadzie przyjmuje się, że nowo powstały film to na pewno chała z kategorii "Kac Wawa", a książka autorki, o której mało kto słyszał będzie stuprocentowo gorsza niż nieszczęsna "Gra o Ferrin".
Osobiście jestem sceptyczna, jeśli chodzi o książki obyczajowe i w dodatku polskiego autorstwa. Dlatego też z pewną dozą niechęci i uprzedzeń sięgałam po tą książkę. Pomyślałam: "A tam, jeden rozdział przeczytam, jak będzie do kitu, to będę czytać po trzy, no może cztery strony dziennie" (nigdy nie zostawiam niedoczytanej książki, choćby zionęła nudą, a czytanie zajmowało nawet dwa tygodnie).
Otworzyłam "Obietnicę Łucji" i ani się nie spostrzegłam, gdy zegar wybił 4.30 nad ranem. Wtedy już wiedziałam...


Dorota Gąsiorowska postanowiła uciec od zgiełku miasta i osiedlić pod Krakowem. Pisała od zawsze. W końcu zdecydowała się przesłać swoją powieść do wydawnictwa. I chwała jej za to!

Książka zaczyna się od wielkich zmian w życiu dojrzałej kobiety - tytułowej Łucji.
Bohaterka postanawia skończyć z dotychczasowym życiem, w którym nie mogła się odnaleźć i wyjechać w nieznane. Duchy przeszłości nie pozwalają jej w pełni otworzyć się na nowych ludzi i uczucia.  Kobieta dociera do Różanego Gaju - niewielkiej wioski na Podkarpaciu, gdzie dostała posadę jako nauczycielka historii w małej, wiejskiej szkółce.

"Dlaczego tak trudno mi przebywać w obliczu prawdziwego szczęścia? - zastanawiała się. Może właśnie dlatego, że to szczęście było prawdziwe. Nie udawane, tylko zwykłe, normalne i szczere. Ono po prostu jest, o nim się nie mówi, nie pokazuje się go palcami. Takie szczęście się czuje. Ona je właśnie poczuła, ale nie było jej z tym ani odrobinę lepiej. Było jej źle. O tyle gorzej, że dotarło do niej, iż niewiele takiego szczęścia w życiu widziała i doświadczyła."

Życie płynie powoli, do czasu gdy Łucja spotyka w swojej klasie Anię, dziewczynkę, w której kobieta dostrzega samą siebie sprzed lat. Postanawia zbliżyć się do dziecka, w wyniku czego odkrywa smutną prawdę, los, z jakim musi zmagać się dziewczynka. Tak rodzi się zażyła znajomość Łucji z umierającą na białaczkę mamą Ani - Ewą. Przed śmiercią Ewa ma do Łucji nietypową prośbę, ta zaś zarzeka się ją spełnić. Od tej chwili życie kobiety przewraca się do góry nogami; czuje, że w końcu jest komuś potrzebna, uczy się na nowo okazywać tłumione przez lata uczucia, mimo iż nadal trzyma mężczyzn na dystans. Do czasu, aż pewien znany muzyk - Tomasz, nie pojawia się przypadkowo w życiu jej i małej Ani...

Książka jest bardzo bogata językowo i pięknie napisana. Każdy z rozpoczętych wątków rozwija się w doskonałym tempie, aby potem wybuchnąć jednocześnie z innymi w wielkim finale. Bardzo uradowała mnie postać Pana Ignacego i jego wiejska gwara (moze po temu ze jo tyż casem jak jado do rodziny to tak godom). Ot, taki sympatyczny dziadziuś :).
Wydawało by się, że sama wieś - Różany Gaj to taka idylliczna kraina, miejsce błogiego spokoju, które skrywa swoje sekrety z przeszłości w okolicach pałacu Kreiwetsów. Nie jest jednak do końca tak, jak mogłoby się zdawać. Nawet tam, w miejscu które Łucja z biegiem czasu pokochała, mieszkają ludzie, którzy mają takie problemy jak ja. I takie jak masz ty. Ktoś umiera, gdzieś indziej ma miejsce przemoc domowa, kłótnie rodzinne i inne, znane tylko ludziom dramaty.
Czytając odnosi się wrażenie, że zbiegi okoliczności są w tej wiosce na na porządku dziennym. Ale czy w zwykłym życiu nie jest tak samo? Nigdy nie wiadomo, co jest nam pisane i jakie kroki musimy podjąć, aby po latach przyznać z podniesioną głową "Jestem szczęśliwy".
Spotkałam się z opiniami, które mówiły, że w książce jest wszystko podane na tacy. Kobieta dostaje pracę "od jutra" bez uprzedniego zapoznania się z programem nauczania, podręcznikami itd.
Jednak zadajcie sobie pytanie: Czy tak przyziemna książka, trącąca szarością, bez koloryzowania i upiększania zwykłego "wiejskiego życia" byłaby lepsza? Jestem zdania, że książki, które zawierają w sobie piękną historię (nawet jeśli nieco przekoloryzowaną) i pozwalają mi oderwać się od codziennej rutyny i życia w ciągłym biegu, zapomnieć o całym zgiełku, obowiązkach i własnych problemach, są godne uwagi.
Mimo, iż na kalendarzu dopiero marzec - jestem pewna, że "Obietnica Łucji" będzie jedną z najlepszych książek wydanych w tym roku. Szczerze polecam.

Dziękuję Wydawnictwu Znak za udostępnienie egzemplarza do recenzji.

Erica James - Trudna obietnica

Autor: Erica James
Tytuł: Trudna obietnica
Wydawnictwo: Czarny Smok
Gatunek: Powieść obyczajowa
Ocena (1-6): 4

Trzydziestodwuletnia Harriet obiecuje starszej siostrze, że zajmie się jej dziećmi, gdy zabraknie samej Felicity, w przyszłości. Niestety, Felicity ginie w wypadku, a Harriet musi dotrzymać słowa. Wraca do rodzinnego domku rodziców, zostawiając za sobą pracę, życie towarzyskie oraz Steva, jej dotychczasowego partnera aby zająć się dziewięcioletnią Carrie i czteroletnim Joelem.

Will - obiecujący prawnik i były mąż zapracowanej, chorobliwie ambitnej właścicielki domu aukcyjnego rzuca pracę, próbując odnaleźć sens i wewnętrzny spokój w nowym zawodzie antykwariusza, pielęgnując jednocześnie relacje z dwiema dorosłymi córkami. Jednak los chce inaczej, fortuna ma dla Willa inną propozycję i w jednej chwili cały jego świat ulega zawaleniu.

Dwoje ludzi, różne światy, łączą się w tęsknocie za rodziną. Książka pełna sekretów, które mimo iż pogrzebane, wciąż są żywe.